| Najczęściej wybierane | Usługi USG jamy brzusznej | |
Konsultacje Androlog | Konsultacje Ginekolog | |
| Najczęściej szukane | ||
Ból, ciągnięcie, pieczenie lub uczucie napięcia w okolicy wejścia do pochwy mogą znacząco obniżać komfort życia intymnego. U części kobiet przyczyną jest blizna po nacięciu lub pęknięciu krocza, nieprawidłowe gojenie tkanek, zwężenie wejścia do pochwy albo zaburzenie anatomii krocza po porodzie. W takich sytuacjach jednym z rozważanych rozwiązań może być perineoplastyka.
Perineoplastyka to zabieg chirurgiczny wykonywany w obrębie krocza, czyli obszaru pomiędzy wejściem do pochwy a odbytem. Celem procedury może być poprawa anatomii, usunięcie bolesnej blizny, korekta nieprawidłowo zagojonych tkanek, zmniejszenie dyskomfortu oraz przywrócenie lepszej funkcji okolicy intymnej.
Zabieg bywa wykonywany po porodach drogami natury, szczególnie jeśli doszło do pęknięcia krocza, nacięcia krocza, rozejścia tkanek, asymetrii, nadmiaru bliznowatej skóry albo przewlekłej bolesności. Może też dotyczyć kobiet, które odczuwają dyskomfort niezależnie od przebytego porodu, na przykład z powodu wrodzonej budowy, przebytych zabiegów lub zmian pourazowych.
Typowe objawy to ból przy wejściu do pochwy, uczucie pękania lub ciągnięcia tkanek, pieczenie po współżyciu, bolesność przy dotyku, trudność z rozpoczęciem penetracji, a czasem także uczucie zbyt luźnego lub nieprawidłowo podpartego wejścia do pochwy. Niektóre pacjentki opisują, że po porodzie „coś goiło się źle” albo że blizna jest stale tkliwa.
Ważne jest jednak, aby nie zakładać automatycznie, że każdy ból podczas współżycia wymaga zabiegu. Dyspareunia może wynikać także z infekcji, endometriozy, suchości pochwy, atrofii, napięcia mięśni dna miednicy, pochwicy, chorób skóry sromu lub czynników psychoseksualnych. Dlatego podstawą jest dokładna konsultacja ginekologiczna.
Tak, u odpowiednio zakwalifikowanych pacjentek perineoplastyka może zmniejszyć ból, poprawić komfort współżycia i ułatwić codzienne funkcjonowanie. Najlepsze efekty uzyskuje się wtedy, gdy źródło dolegliwości jest jasno związane z miejscowym problemem anatomicznym: bolesną blizną, zrostem, nadmiarem tkanek, deformacją krocza lub zwężeniem wejścia do pochwy.
Zabieg nie jest jednak uniwersalnym leczeniem każdego bólu przy współżyciu. Jeśli głównym problemem jest nadmierne napięcie mięśni dna miednicy, przewlekły stan zapalny, suchość, zaburzenia hormonalne lub choroba skóry, sama operacja może nie wystarczyć. Czasem najlepsze efekty daje połączenie leczenia ginekologicznego, fizjoterapii uroginekologicznej, pracy z blizną i dopiero w razie potrzeby korekty chirurgicznej.
Kwalifikacja obejmuje wywiad, badanie ginekologiczne, ocenę blizny, napięcia tkanek, bolesnych punktów oraz funkcji dna miednicy. Lekarz pyta o porody, przebieg gojenia, czas trwania dolegliwości, objawy infekcji, komfort współżycia, suchość pochwy i wcześniejsze leczenie.
W niektórych przypadkach przed zabiegiem warto wykonać lub kontynuować fizjoterapię uroginekologiczną. Jeżeli tkanki są bardzo napięte, a ból ma charakter mięśniowy, fizjoterapia może znacząco zmniejszyć dolegliwości. Jeśli problemem jest twarda, bolesna i źle ułożona blizna, zabieg może być bardziej uzasadniony.
Perineoplastyka jest zwykle wykonywana w znieczuleniu miejscowym, przewodowym lub ogólnym – zależnie od zakresu zabiegu i decyzji lekarza. Chirurg usuwa nieprawidłową, bolesną lub nadmiarową tkankę, odświeża brzegi blizny i odtwarza prawidłową anatomię krocza. Rana jest zamykana szwami, najczęściej wchłanialnymi.
Po zabiegu mogą wystąpić obrzęk, tkliwość, niewielkie krwawienie i uczucie ciągnięcia. Pacjentka otrzymuje zalecenia dotyczące higieny, ograniczenia wysiłku, kontroli gojenia i czasu wstrzemięźliwości seksualnej. Powrót do współżycia możliwy jest dopiero po pełnym wygojeniu i zgodzie lekarza, zwykle po kilku tygodniach.
Perineoplastyka może poprawić komfort, ale oczekiwania powinny być realistyczne. Zabieg ma największy sens wtedy, gdy pacjentka odczuwa konkretny, miejscowy problem, a lekarz potwierdza jego anatomiczną przyczynę. Bardzo ważne jest też omówienie planów prokreacyjnych, ponieważ kolejny poród drogami natury może ponownie wpłynąć na tkanki krocza.
Pacjentka powinna wiedzieć, jak będzie wyglądała rekonwalescencja, kiedy można wrócić do aktywności, jakie są możliwe powikłania i czy konieczna będzie dalsza praca z blizną lub fizjoterapia. Dobrze przeprowadzona kwalifikacja jest równie ważna jak sam zabieg.
Perineoplastyka może pomóc przy bólu i dyskomforcie podczas współżycia, jeśli przyczyną dolegliwości jest blizna, deformacja lub nieprawidłowe napięcie tkanek w obrębie krocza. Nie jest jednak rozwiązaniem dla każdej pacjentki z dyspareunią, dlatego przed zabiegiem konieczna jest dokładna diagnostyka.
W Royal Clinic pacjentki mogą skorzystać z konsultacji ginekologicznej, oceny blizny po porodzie oraz kwalifikacji do leczenia zachowawczego lub zabiegowego. Indywidualne podejście pozwala dobrać terapię do przyczyny problemu, a nie tylko do samego objawu.
